Category: LIVE
02 November '08 - 14:52
GESLAAGDE OPENING JUBILEUMTOUR DUTCH JAZZ ORCHESTRA
Bimhuis, 18 oktober 2008 – Amsterdam.
Door Hans Zilverberg met beeld van Hans S. Sirks (klik voor vergroting)
Het Dutch Jazz Orchestra bestaat 25 jaar. Ter ere van dit heugelijke feit geeft het 18 man sterke en veel geprezen orkest zeven concerten op rij waarbij zij muziek laten horen van Billy Strayhorn, Mary Lou Williams, Gil Evans, Gerry Mulligan en Rob Madna.
Het eerste van de zeven concerten vond zaterdag 18 oktober plaats in een vol Bimhuis.
De ‘ouverture’ was een wals van Billy Strayhorn, geschreven toen hij 14 jaar was, genaamd Waltz en werd zeer fraai gespeeld door pianist Rob van Bavel. Het was ogenblikkelijk muisstil in de zaal. Het tweede stuk was een arrangement van pianiste Mary Lou Williams waarbij de blazers swingend openden om daarna het muzikale woord aan Ruud Breuls te geven voor een eerste solo met gedempte trompet. In dit nummer, dat Mary Lou voor Duke Ellington geschreven had, liet het orkest horen, waartoe het in staat is: Goed compact samenspel, fraaie toonzetting en een uitstekende communicatie onderling. Dit zijn musici die weten wat ze doen. Bandleider John Ruocco hield zelf de touwtjes met de nodige humor in handen.
In het gevoelige Pretty girl , een lekker slow jazznummer, liet Hans Meijdam mooie warme saxklanken horen met fijne diepe uithalen.
Baggatelle was weer een lekker swingend nummer met solowerk op baritonsax van Nils van Haften met zijn diepere knorrende sound en solo’s voor Ruud Breuls en trombonist Ilja Reijngoud.
Het publiek reageerde enthousiast op de solo’s met applaus voor de musici. John Ruocco nam op klarinet het nummer Lush life voor zijn rekening. Hij wist deze melodische balled door zijn bijna ‘hese manier’ van aanblazen extra zwoel te laten klinken. Dat effect werd versterkt door de gedempte riffs van de trombones en andere blazers. De ritmesectie sloot mooi aan bij het ingetogen spel van John Ruocco. Een erg mooi nummer!
Na Cashmere cutie kwamen we bij filmmuziek terecht, de themamuziek van de film Anatomy of a murder. In dit nummer kon gastspeler Toon Roos alle remmen losgooien. Met zijn unieke frasering, uitstekende timing en licht melancholische sound wist hij te imponeren. Luid applaus was zijn deel.
Met de ballad Autumn in New York lieten zowel John Ruocco, met prachtig spel op klarinet, en Martijn de Laat op flügelhorn horen dat het Dutch Jazz Orchestra vele goede solisten binnen de gelederen heeft.
In het laatste nummer voor de pauze was het tijd voor jong talent. In het nummer The Blues lieten achtereenvolgens Marco Kegel, Morris Kliphuis en Gideon Tazelaar horen waartoe zij solistisch in staat waren. En dat loog er niet om. Na een prima saxsolo van Marco Kegel kwam Morris Kliphuis op franse hoorn met een eveneens zeer sterke solo. Daarna was het de beurt aan de 11-jarige Gideon Tazelaar die het publiek volop liet genieten van zijn kunnen.
De conclusie van het eerste deel van het concert met voornamelijk muziek van Billy Strayhorn is dat de solisten lieten zien dat het heerlijk spelen is met zo’n fijne jazzband.
Na de pauze speelde het orkest werken van Gil Evans, Gerry Mulligan en Rob Madna.
Gil Evans (1912-1988) pianist, componist, arrangeur en bandleider zorgde voor belangrijke vernieuwingen in de ‘big band jazz’ in de Verenigde Staten. Gil was de grote arrangeur van Miles Davis. Gerry Mulligan (1927-1996) speelde als 20-jarige al saxofoon bij Miles Davis. Later speelde hij vooral ‘cool jazz’ samen met o.a. Chet Baker. Daarnaast was hij arrangeur van diverse muziekstukken.
Veel van die arrangementen zijn onbekend gebleven. Het is aan Rob Madna te danken, dat ruim 40 onbekende arrangementen van Gil Evans en Gerry Mulligan bij elkaar gebracht zijn voor het Dutch Jazz Orchestra. Vanwege het 25-jarig bestaan van het Dutch Jazz Orchestra is een speciale CD opgenomen rond nooit eerder opgenomen werk van beide arrangeurs.
Het orkest speelde o.a. The mentor, Song for BE, Daydream, Let’s face the music and dance, Brew’s tune, Yardbird suite, Joost of the Roost en tot slot een Easy listening Medley.
In Song for BE speelde Rob van Bavel een goede solo naast mooie afwisselingen tussen hout- en koperblazers met veel melodische accenten. Ook de ritmewisselingen in dit nummer trokken de aandacht. Daydream liet fijn samenspel horen tussen het orkest en Simon Rigter op tenorsax. Ferdinand Povel was in het swingende nummer Let’s face the music and dance lekker op dreef met vloeiend saxwerk.
Het was duidelijk dat alle nummers na de pauze de band paste als een maatjas. De arrangementen waren afwisselend en lagen lekker in het gehoor. Vooral het samenspel van het orkest als geheel kwam heel goed uit de verf. En dat was het sterke punt van het tweede deel van het concert.
Het publiek beloonde het concert met een luid slotapplaus.
Line up:
bandleider : John Ruocco (klarinet)
piano : Rob van Bavel
drums : Marcel Serierse
bas : Jan Voogd
gitaar : Martijn van Iterson
saxen : Simon Rigter, Ab Schaap, Marco Kegel, Hans Meijdam, Nils van Haften.
trombone : Ilja Reijngoud, Martijn Sohier, Hansjörg Finck, Martin van den Berg (tuba)
trompet : Ruud Breuls, Jan Wessels, Erik Veldkamp, Martijn de Laat
Gasten:
Toon Roos - tenorsax
Ferdinand Povel - tenorsax
Frederique Daries - dwarsfluit
Jong talent:
Morris Kliphuis - franse hoorn
Gideon Tazelaar - altsax
Speellijst
07-11-2008 Schouwburg De Kring Roosendaal
08-11-2008 Philharmonie Haarlem
23-11-2008 Odeon De Spiegel Theaters Zwolle
25-11-2008 Chassé Theater Breda
