Category: FESTIVAL, LIVE
23 September '09 - 21:54
INCUBATE FESTIVAL, TUNE-YARDS EN URI CAINE’S: BEDROCK FEAT.BARBARA WALKER.
Paradox, Tilburg - vrijdag 19 september 2009
Tekst & beeld door Louis Obbens
Het Incubate festival (voorheen festival ZXZW) in Tilburg verdient de nodige aandacht. Het is een festival dat in zijn programmakeuze niet kiest voor de makkelijkste weg. Het festival probeert in de volle breedte van de hedendaagse kunstuitingen, nieuwe richtingen aan te boren en uitdagingen aan te gaan, die niet direct commercieel relevant zijn of aansluiten bij de gemiddelde opinie. In ruim een week worden beeldende kunsten, film, muziek en podium-kunsten naast elkaar aangeboden. De programmering brengt vanwege het gewaagde karakter de nodige risico’s met zich mee. Exemplarisch hiervoor is de aanwezigheid van de Oostenrijkse kunstenaar en performer Hermann Nitsch(1938). Nitsch is actief is op het snijvlak van theater, beeldende kunsten en muziek. Zijn werk waarin bloed, religieuze symbolen en (gecontroleerd) geweld prominent aanwezig zijn is zonder meer controversieel te noemen. Zo kwam het, vanwege het gebruiken van een dood varken in zijn performance, niet alleen tot een protest vanuit dierenorganisaties maar ook de lokale ‘lijst Smolders’ haalde de nationale pers. De populistische partij stelt het geven van subsidies voor dit soort 'achterlijke en dure zogenaamde kunstprojecten', aan de kaak. In Paradox ging het er gewaagd maar toch minder controversieel aan toe!
Tune-Yards
De avond startte met een optreden van Tune-Yards, waarbij de Amerikaanse artieste, Merrill Garbus, bijgestaan door een bassist, een half uur voor haar rekening nam. Tune-Yards waarvan Garbus de enige drijvende kracht is, laat haar stem en de door haar voortgebrachte percussie ‘on stage’ opnemen op een digitale voice- recorder. Om het daarna met behulp van software te bewerken en te gebruiken tijdens haar optreden. Naast haar stem is Garbus 'primaire instrument de traditionele ukelele. De combinatie tussen het aanbrengen van de moderne ‘sounds’ en haar klassieke folky stem was niet het enige opvallende element. Door middel van haar teksten bracht ze haar kwetsbaarheid prominent, voor het voetlicht.
Uri Caine’s: Bedrock feat.Barbara Walker.
Dat Uri Caine een veelzijdige muzikant is, getuige zijn talloze en diverse projecten als leider en als begeleider van ondermeer John Zorn en Dave Douglas is een open deur. Als akoestisch pianist transformeert Uri Caine graag de muziek van klassieke grootheden als Mahler, Bach, Mozart en recentelijk Verdi. Met die interpretaties en bewerkingen verwierf hij ondermeer zijn bekendheid. In 2001 bracht Caine zijn eerste Bedrock album uit (trio-bezetting), in 2005 gevolgd door ‘Shelf-Life’. Hierin voegt Caine meerder muzikanten toe aan zijn moderne elektrische Jazz. In Paradox trad Caine aan in dezelfde samenstelling (bassist Tim LeFebvre en drummer Zach Danziger) als in 2001, met hieraan toegevoegd de zangeres Barbara Walker. Het optreden van Caine’s Bedrock bracht ambivalentie met zich mee. In twee sets opende hij met zijn trio, waarin met wisselend succes elektrische ‘drum ‘n bass’ à la Caine werd opgediend. Voor de pauze in het openingsstuk in een allegaartje van Jazzfunk tot Kitsch en in de opening van tweede set meer avontuurlijk, met wervelende temo-wisselingen en vooral met een grotere creatieve improviserende bijdrage van de pianist zelf!
Naast de trio-bijdragen kwam Bedrock geheel anders uit de hoek met de ‘straight from the heart‘ zangkunsten van Barbara Walker. De van oorsprong R&B zangeres, met podium uitstraling, werd geheel volgens de bedoeling de ster van de avond.
Via ongecompliceerde soul, scat-jazz, verscheurende blues en opzwepende gospel zette zij met publiek met haar krachtige stem, verdienstelijk naar haar hand.
Samenvattend een optreden ,met twee verschillende gezichten, die meer uitdieping van één genre verdiende. Ondanks alles handhaven dit festival, er is al middelmaat genoeg!
