Category: LIVE
26 Oktober '09 - 09:46
Compromisloze improvisatie van Marc Ribot ‘s Ceramic Dog
Paradox Tilburg, 23 oktober 2009
Tekst en beeld Louis Obbens (klik voor vergroting)
Dit jaar was Marc Ribot tot 3 maal toe te horen als onderdeel van respectievelijk John Zorn’s ‘Dreamers’, een warm bad in vele muzikale gedaanten; in Bar Kokhba, het avontuur met onmiskenbare joodse roots en bij Filmworks.
Marc Ribot stond ditmaal in Paradox als leider van zijn Ceramic Dogs. Ribot is veelzijdig als muzikant, werkt in diverse projecten van andere musici, van pop tot improvisatie en leidt zelf groepen, uiteenlopend van karakter.
Bij Ceramic Dog is de invloed van Zorn duidelijk aanwezig. Zo is visueel de bezetting op het podium gelijk aan die van diverse groepen onder leiding van Zorn. Opererend vanuit een halve cirkel-opstelling, allemaal zittend en op het eerste oog zonder direct leiderschap. Dat leiderschap bestaat overigens wel degelijk, net zoals Zorn wijst ook Ribot zijn groep de weg, via minuscule aanwijzigingen. Ook qua stijl laat Ribot’s Ceramic Dog zich niet in een muzikaal hokje plaatsen. Volgens Ribot begeeft Ceramic Dog zich op het snijvlak van de vrije muziek, punk, funk, experimenteel, psychedelisch en de postelektronica. Naast de leider kent de bezetting twee jongeren afkomstig uit de underground en de experimentele rock. Shahzad Ismaily (o.a. Two Foot Yard en Secret Chiefs) op basgitaar en Ches Smith (Goods for Cows) op drums.
Wat wil een mens nog meer? Net voor de start van zijn tour voegde Ribot ook nog Eszter Balint, viool en zang, toe.
Opmerkelijk is dat de vier muzikanten naast hun basis instrument, andere wapens in de strijd zetten. Niet alleen instrumenten maar ook veel elektronica en randapparatuur. Dit alles maakt het muzikaal kleurenpallet van de groep niet alleen onmetelijk groot maar laat het ook bijna orkestraal klinken.
Laten we wel wezen: deze muziek laat zich niet makkelijk verorberen! De bij vlagen kakofonie aan geluiden, de complexiteit en de sfeer doen denken aan de werken van de schilder Francis Bacon. Grotesk, duister, vervormd en angstaanjagend. Maar o zo levendig! De muziek van Ceramic Dog kenmerkt zich door bij aanvang van de stukken de motiefjes aan te brengen, om een allesbepalende sfeer en onderstroom neer te zetten. Deze worden herhaald en op ingenieuze wijze omspeeld. Hierdoor ligt een enorme dreiging op de loer. De muziek gaat vervolgens zowel ritmisch als melodisch alle kanten op, barst bijna uit zijn voegen en keert aan het einde in zijn vaste structuur terug. Ribot zelf tovert de meest onmetelijke en ondoorgrondelijke akkoorden, sounds en gierende, ruige, vunzige en gruizige solo’s uit zijn gitaar. Bijna altijd gebruikmakend van de effectapparatuur die voor hem ligt uitgestald. Vol sustain, feedback, echo en vervorming. Geen wonder dat er beelden opkomen van vervaarlijk te omzeilen kliffen, betoverende prairies en geluiden van angst en verderf uit onheilspellende oorlogsgebieden.
Naast dit weergaloze, betoverende solowerk toonde Ribot zijn zangkunsten, zoals op zijn laatste album 'Party Intellectuals'. Oppervlakkig beschouwd zorgde dit voor meer structuur en laagdrempeligheid. Ware het niet dat ook deze ‘songs’ culmineerden naar stevige rock of destructieve muzikale chaos. De vocalen en de teksten deden overigens denken aan een mix tussen de Velvet Underground en Tom Waits.
Shahzad Ismaily en Ches Smith speelden binnen het concept een wezenlijke rol. Bassist Ismaily speelde soms aanvullend gitaar en moog en zorgde zodoende voor aanvullende soundscapes. Maar even bepalend voor het groepsgeluid was het neerleggen van een zwaar doordrenkt bas-tapijt. Drummer Smith, dwingend in het aanbrengen van ritmische structuren, stuwde de groep op, vaak stevig en hard maar ook zoekend naar subtiele drumpatronen. De bijdrage van Balint, naast viool ook op melodica en zang, was verdienstelijk maar enigszins beperkt.
Line-up:
Marc Ribot – gitaar, effecten en zang Shahzad Ismaily – basgitaar, moog, gitaar en elektronica Ches Smith – drums en elektronica
Eszter Balint, viool, melodica en zang
